રડાર વચ્ચે

નોટ નકલી  બજાર વચ્ચે
એમ ઈશ્વર  વિચાર વચ્ચે

સત્ય એક જ હજાર વચ્ચે
રાખ છે તું  સિગાર વચ્ચે

કૈં  નથી  કામળીમાં જાદુ
લાગણી તાર- તાર વચ્ચે

અંત, આરંભ  કૈં  ગમે ના
વારતા અટકી સાર વચ્ચે

સૌથી  નોખું  સફેદ પંખી
આવી  બેઠું  કતાર  વચ્ચે

તારું સરનામું પૂછીએ તો
પ્રશ્ન  આવે  અઢાર  વચ્ચે

સૌ દિશાઓ ફરી ફુદરડી
રાસ  રમતી  રડાર  વચ્ચે

અવધૂને રસ પડ્યો રજસ્ -માં
આવી બેઠા અમાર વચ્ચે

નક્કી કરે

કરીને ચોખવટ હદ - છાવણી નક્કી કરે
એ પંખી  છે  પહેલાં  ડાળખી નક્કી કરે

કદી  મરજીવા  ઊંડાણો નહીં નક્કી કરે
પ્રથમ એ  ભૂસકો  મારે  પછી નક્કી કરે

બધા રંગોની ઓળખ હોય હાડોહાડ એ
અહીં આવે, 'ને કાળી કામળી નક્કી કરે

પ્રથમ વરસાદનો વિવાદ છેવટ ઉકલ્યો
પલળવું  કે નહીં  એ બાળકી નક્કી કરે

વસે છે નિત્ય  દોડ્યા કરતું પ્રાણી ભીતરે
જરા થંભું ત્યાં બીજી આખળી નક્કી કરે

અચાનક મોભ ખાંગો થાય, તો શું થાય તે
વીતી હો તે અને  એક્ મા'જણી નક્કી કરે

તગઝ્ઝુલ 'ને તસ્વ્વુફ  આખરે સંમત થયા
ગઝલિયત  કાવ્યરૂપી  હાથણી નક્કી કરે

બાકી છે

ગૂંચ  જે પડી  નવી  ઉકલવી બાકી છે 

કીનખાબી ચામડીની પદવી બાકી છે

છે કથા રસાળ  કિન્તુ કથવી બાકી છે

જીવલેણ  ગાંઠ છે,  ઉપસવી બાકી છે

આ સભામાં કોની સામે આંગળી ચીંધો

આંખ સૌને છે, હા છે નિતરવી બાકી છે

તેલ  જોવું   છે  'ને   તેલધાર   જોવી  છે

હા, નિરાળી સુધ-સમજ નિખરવી બાકી છે

હા- માં હા કહ્યા જ કરવી યાને હા જી હા

બસ હવે આ  જીભ  જે કચરવી બાકી છે

સૌ  અવાજનાં  સ્તરોને  સાંભળી  લીધાં

પણ નિ:શબ્દ કોઈ ગુંજ ગરવી બાકી છે

હિંડોળે હીંચું

ઠેક  છેક    પાતાળે   પરબારી  વાગી  રે  હિંડોળે હીંચું
શેષશાયી ભાગ્યા કાંઈ શય્યાને ત્યાગી રે હિંડોળે હીંચું

સાથે સહુ  દિશાઓ  રુમઝુમવાં લાગી રે હિંડોળે હીંચું
સાત સાત સમદરને  ઉર  ફાળ  જાગી  રે હિંડોળે હીંચું

અમથા એક્ ઠેલામાં જઈ પહોંચે ડહોળવાને આકાશી વ્હેણ
કોણ   પગ-અંગુઠા  જેવું   બડભાગી  રે  હિંડોળે હીંચું

મેઘને ઝૂલાવે છે ગોરંભો, એમ ખમ્મા ! જીવને શરીર
ક્યાંથી શરીર તમેં સુખ લાવ્યા માગી રે હિંડોળે હીંચું

ઝૂલવાના ઝાડ ઊગે મારામાં, કિચૂડતો એનામાં નાતો
બાઈ !  એક-બીજાના બેઉં અનુરાગી રે હિંડોળે હીંચું

અરે ! આ તે કે વી અણજાણ કોઈ ઋતુનો નમણો વળાંક
અંદરથી  ઊભરતાં ગીત  મહાફાગી  રે હિંડોળે હીંચું

જુગ જુગ જીવો એ જીભલડી : ઝૂલણાને લયભર લડાવ્યા
રાગ-થાટ  ગૂંથીને  ભેળા  બિહાગી   રે હિંડોળે હીંચું

ડાળખી

ડાળખી તો હબકીને ગઈ હલી
ફૂલ કેમ સાંજ સુધી રાતાં હતાં તે થયાં અચાનક જાંબલી !

પોતાની આવડત મુજબના તોડ સહુ અળવિતરા કાઢે કાંઈ એવા
ખમતીધર ૠત સ્હેજ ભાળીને ભોળવાઇ જાવાના વારસાઇ હેવા
કોઈ વાત એવી પણ હોઈ શકે રંગ જેનો હોય જરા શ્યામલી
ફૂલ કેમ સાંજ  સુધી  રાતાં  હતાં  તે થયાં અચાનક જાંબલી !

ઊગમણી  બાજુની  અડાબીડ  અમીરાઈ  ઠેકીને  આવી   ગઈ    કાંઠે
પાણી ભાળીને આભ આંબવાની જીદ કરી નમણા એક શેરડીનો સાંઠે
એના અચંબામાં ગળાડૂબ જોગીદાસ, હું ને મારી નાવલી
ફૂલ કેમ સાંજ સુધી રાતાં હતાં તે થયાં અચાનક જાંબલી !

કંટાળો

બસ એક ટકટકનો આવે કંટાળો

ઘર હો તો ઘડિયાળો હોવાની, કિન્તુ કાં શાંત રહી વહેતા સમયમાં ના દઈ શકે ફાળો ?

ટકટકના  ઉપડતાં   શૂળ  કાંઈ   એવાં  કે વિંઝાતાં વાવાઝોડાં ય સાવ હળવેરી ફૂંકનખશિખ ઘડિયાળપણાં નાબૂદ કરવાની ઠામ

મરજી થઈ જાય કોઈ લાવી આપે જો બંદૂક

એવી સજગતાને શું કરવી ?

જેને ના હોય કોઇ સારા- નરસાનો વરતારો કે ટાળો

બસ એક ટકટકનો આવે કંટાળો

દૂધથી  દાઝેલ  છાશ  ફૂંકીને  પીવે  તોઆપણે પણ શંકાથી જોવાના મ્હેક અને ફૂલચકલીની ચીં  જેવી  મામૂલી ઘટનામાંકેમ   કામ  બંધ  કરી  બેઠું  આ   વાતાનુકૂલ

ચાલ એક આખરી ઉપાય એમ કરીએ કે, વાત અને વિગતમાં છૂટમૂટ રાખવાનો ગાળો

બસ એક ટકટકનો આવે કંટાળો

સંભાળો જરા !

આગ સાથે ખેલતા  હે મિત્ર ! સંભાળો જરા !
સ્તંભને આલિંગતા  હે મિત્ર ! સંભાળો જરા !

બાંધી રાખ્યા તે ભલે  હો મેઘ કાચા તાંતણે
કિન્તુ અશ્રુ ખાળતા હે મિત્ર ! સંભાળો જરા !

તારી નસનસમાં વહે છે શું, પ્રથમ એ જાણી લે-
તથ્ય ને તળિયે જતા હે મિત્ર ! સંભાળો જરા !

છો રહ્યા એક્ જ સમયના સહરથી ‘ને સારથી
પણ ધનુર ટંકારતા હે મિત્ર ! સંભાળો જરા !

આવ, લે અણદીઠને હું ઓળખું, સ્પર્શું જરા
ક્યાં સુધી આ દૂરતા ? હે મિત્ર ! સંભાળો જરા !