ઝણ ઝાલરી ઝણ

ઝણણણ ઝણણણ ઝણ ઝાલરી ઝણ
રવ     પહેરીને     ફરતી     હરક્ષણ

કસબી    થઈને    જાડું    કાં   વણ ?
ધરીએ   પરથમ   ધાગાની    ધ્રણ

નવતર    કેવું    જીવતર    દીધું  ?
દિવસ - રાત   સરખું   સમરાંગણ
 
આવો    કાં    તું    બહેરો,   મીંઢો !
ના   હોંકારો ,    ના    અકળામણ !

કોઈ    બતાવે    એવું   ઘર    જ્યાં
હોય     નહી     માટીના     વાસણ

તાર – સ્વરો     છોડીને      સાધો !
મંદ્ર,   મધ્યમાં    થઈએ   રણઝણ

એક જ    નામ-સ્મરણને     કારણ
પડ્યાં   જીભમાં   લીલાં    આંટણ

(પ્રથમ પંક્તિસંદર્ભ : સંત કવિ દાસી જીવણ)

હરિ-કથા અનંતા

હરિ  અનંત   હરિ-કથા  અનંતા
પહેરણ   વણતા   પ્રગટી   કંથા

ક્ષણ   માટે   ડહોળ્યા  મનવંતા
શક   વાવ્યા  ‘ને    ઊગી   શંકા

વરત  વિવિક્ષા,  ગરથ  ઉદાસી
સત   પર    ચડતું    ઈંડું   સંતા
 
સ્થિર  સમય  ‘ને  પવન  ઠરેલા
કિયા મૂલક ? ક્યા એના પંથા ?

નહિ ધાતુ, નહિ ચામ, કાષ્ટ નહિ
કઇ  દાંડી,   ક્યાં  વાજત   ડંકા ?

મોતી   અથવા   મળે   મહાપદ
મન  મહેરામણ  મન  સર પંપા

ઉઘાડીએ   અચરજ  જો  આવો
અન્ય    કશું   શું   આપે   રંકા ?

(પ્રથમ પંક્તિ - સંતકવિ તુલસીદાસ)

અનુપમ દીઠો

આજ  અનુપમ   દીઠો  એવો
પથ્થરને   વળતો   પરસેવો

ચડી   જ્ઞાનની   ઘેઘૂર   ટોચે
ટચાક    દઈને   તોડી    ટેવો

ચકવા  જેવી  લગની  લઈને
ચકવી   જેવો   લ્હાવો    લેવો
 
ભાષા !  તું   ભીતરનું  ભોજન
ભાવ  ભળે  તો   મિસરી-મેવો

સ્વર્ગ, મોક્ષ સઘળું આ કાગળ
શબ્દો   સાક્ષાત  કોટિક    દેવો

 
(પ્રથમ પંક્તિસંદર્ભ સંતકવિ રવિ સાહેબ)