સખીરી,

ઉતાવળી ઉંબર પર આવી ઊભી રહી!
સખીરી, કોઇક પવનના સુસવાટામા ફંગોળાતી સુક્કા ધાસની સળી !

              મન સાબુનું ફીણ અમસ્તુ !
                  મુઠ્ઠી ભરતાં પાણી થઇ રહી જાતું,
         અમે જનમથી અંધમતી કે,

                  પરપોટાને માની બેઠા ધાતુ.
સખીરી, પજવે અપરંપાર મને, ફળીયામા ફળતી દાડમડી !
ઉતાવળી ઉંબર પર આવી ઊભી રહી!

          ડહોળાતા દિવસોને વળગી પડું,
                   ઘડીમા ટશિયે ટશિયે તૂટૂં
          કહો કહો જી !કેમ કરીને

                   લોહીવગી આ લેણદેણ થી છૂટું ?
સખીરી, આંસુથી ઉજાળ્યા માઝમ ઓરડા,ઓસરીયું ઉજાળતા ના આવડી !

ઉતાવળી ઉંબર પર આવી ઊભી રહી!