ખણખણે છે ખંજરી..

જેવું   છે   એવું   જ   અવતરશે   અને  મરશે  ફરી 

યુગ-યુગાન્તરથી  અહર્નિશ  ખણખણે  છે  ખંજરી..

છાતી    કૂટી,  ચીસ    પાડી ‘ને    પુરાવી   હાજરી 

 તે  છતાં  અસ્તિત્વની   સ્થાપી  શક્યા  ક્યાં  ખાતરી

ટેલિફોનિક   ટોક   જેવા   દૂરના   સમ્બન્ધ   આ –  

ક્યાં   વળાંકે   થાશે   કટ્ટ..?  અધવચાળે   આતરી !

સિદ્ધિ  કે  સગવડ ભર્યું  હોવાનું  ક્ષુલ્લક  બ્હાનું  લઈ  

ભેંસ   થોડી   મારીએ  ?  એક   પામવાને    વાધરી

તર્કના   રંગીન   ફુગ્ગાથી   મઢ્યું  છે   તારું   વિશ્વ  

મારા   આકાશે ય   નમણી    કલ્પનાઓ    વિસ્તરી

પાંચ  ડગલાં  પાછાં  ફરતાં  અપશુકન થઈ જાય છૂ..  

શું  કરો જ્યાં  ઊંબરા  પર  આડી  આફત   ઊતરી ?

મૃત્યુ   તો   છે   વન્યપ્રાણી    હોય    સર્કસનું   ભલે   

એ   ગમે   ત્યારે    પ્રગટશે   પૂર્ણ    હીંસકતા   ધરી