પહેલાં તો,
પાણી જ ; પછી લાલ-પીળો-ભૂરો.
જીવ સાથે ચોંટી રહેલા
અપરાધ
લાગણી
સંવેદનાઆવેશ-ના અધ્યાસો ઓગળે
એમ પાણી બધું ઓગાળે.
એની જ ડાળ, એની જ મોતીએ મઢી પાળ.
વરાળ જેમ ઉડતા આછા પીળાને
હડપ કરી જતો વાદળી, જરાક તોરી
લીલો તપે, તણાય
પાંદપાંદની ઝીણી ગૂંથે જાળી.
બધું અરસપરસ , જીવ અને જંજાળો
ઉઘડે, બિડાય
ભીંસોભીંસ અથડાય વિકલ્પોની અડખેપડખે
પછી લાલ-લીલો-ભૂરો ગૂમ
પિંડ અને પ્રાણ
રંગ અને લીલા
દૃષ્ટિ અને સ્પર્શ
ઘ્રાણ અને ધ્વનિ
બધાનું એકત્વ રચાય, ફેલાય
તો પણ ક્યાં પહોચાય ?
No comments:
Post a Comment