ન્યુજર્સીમાં આદિલજીને !!

ન્યુજર્સીમાં  આદિલજીને  કેવાં  કેવાં  સપનાં આવે !

એક્ બપોરે આંખ મળી ત્યાં ભાળ્યું અમદાવાદ

શહેર   ધુમાડે   ઢંકાયેલું,   પથ્થરનો  વરસાદ

એક જ સૌનાં ચહેરે  તણાવ,સૌની સરખી રાવ

આ કાંઠે  દિ’ આથમતા  ઓ કાંઠે ચડતો  તાવ 

ગુજરાતી   ભાષામાં   વાંચે  દાઢીધારી  લાશ

મનહર મોદી ‘હલ્લો’ કહે ‘ને હૈયે વળતી  હાશ

ધૂળ  વતનની  વ્હાલી  કરતાં  ચડતું મન ચકરાવે !

ન્યુજર્સીમાં  આદિલજીને  નિત નિત   સપનાં આવે !

સ્ટેબિંગધર્મી  ધધૂપપૂઓ  રે ! ખંજરની   ખેતી

સુક્કીભઠ્ઠ   સાબરની   રાતુંચટ્ટાક   ભીંજે  રેતી

ફરે સ્તબ્ધતા પહેરી ઢાલગર નાકે નિજની આંખ

એ..ચાચા, એ..ભાઈ મને દો માણસપણાની સાખ

આ ટોળું, આ જૂલુસ, આ તો એ અને આ એઓ

વચ્ચે કવિ  કરજોડી  ઊભાં કોણ લૂછે  પરસેવો 

સ્વયં   જુલાહાવંશી   થઈને   શબદ-રવેણી  ગાવે
ન્યુજર્સીમાં આદિલજીને વિધવિધ કેવાં સપનાં આવે !