જળમાં પ્રગટતી જ્વાળા

ધીમા  પરંતુ  મક્કમ  એ   ડગ  ભરે  નિરાળા

દૃષ્ટિમાં  સ્વપ્નસૃષ્ટિ,  મન   મારતું    ઉછાળા

ક્યાં પહોંચવાની ધખના, ક્યાંની જપો છો માળા ?

ઘર  પોતે  આમ  તો  છે   હરદ્વાર  ‘ને  હડાળા

ઊઘડવા  દીવાલો   બિલકૂલ  હતાં  જે  સક્ષમ

એ   ટેરવાંને   કોણે   મારી   દીધાં  છે  તાળાં ?

અંદર   રહી    ઊછરતી    ઉત્કંઠ   કામનાઓ

દેખાડવા   છે   તત્પર  કૈં   આકરા    ઉનાળા

આ  મારું  લોહી  છે ? કે  કોઈ  બજારું  સ્ત્રી છે ?

દિન-રાત   ભોગવે   કાં  સૌ  ઉબકા – ઉકાળા ?

અચરજ ગ્રહી  સ્થિતિનું  સામ્રાજ્ય તો જુઓ આ

જ્વાળામાં રમતાં જળ ‘ને જળમાં પ્રગટતી જ્વાળા

ગરવી  ગઝલના જાણે બે રસ છલકતા મિસરા

પહેલો  તે  સંજુ વાળા  બીજો  ય  સંજુ વાળા