કવિતા:સંજીવની

પજવે છે હણહણાટી

રોમાંચ ઓ તરફ છે આ બાજુ કમકમાટી
હે સુજ્ઞજન ! આ ક્ષણને આછી કહું કે ઘાટી ?

કોની સ્થિતિમાં હલચલ, છે સ્થિર કઈ સપાટી ?
આ કઈ દિશાથી આવી પજવે છે હણહણાટી ?

જાહેરમાં   નહીં  તો તું  કાનમાં  કહી  જા –
પથ્થર થયો તે પહેલાં પાણી હતો કે માટી ?

વેચું  દરેક  વસ્તુ  હું  તોલ-મોલ   વિના
છું  હાટડી  વગરનો  સૌથી  જુદો જ હાટી.

છે સૂક્ષ્મ કિન્તુ સક્ષમ આ કાવ્ય નામે ઔષધ
ચાખો, પીઓ કે ચાટો, ખાંડી, દળી કે વાટી.

સંભવ છે   એ જગાએ   મેળો  ભરાય  કાલે
નિર્મમપણે  જ્યાં  આજે  ખેલાયું હલદીઘાટી

અક્ષરને એ ના જાણે ના અંકનીય ઓળખ
ભણતર આ એનું કેવું કોરી રહે જ્યાં પાટી.